സ്ത്രീകളുടെ അശുദ്ധി.. അതൊരു മുടന്തന്ന്യായം മാത്രമാണ് എന്നാണു എന്റെ അഭിപ്രായം. ദൈവവിശ്വാസികളേ.... ദൈവം പുരുഷന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചപോലെ സ്ത്രീകളേയും സൃഷ്ടിച്ചു. സ്ത്രീകളില് ഇങ്ങനെയൊരു പ്രതിഭാസം ഉണ്ടാവുമെന്ന് അറിയാതെയായിരിക്കില്ലല്ലോ സര്വ്വജ്ഞാനിയായ ദൈവം അവരെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുക? അപ്പോള് അത് സ്വാഭാവികം മാത്രം. അതിനെ അശുദ്ധിയായി കണക്കാക്കുന്നത് തന്നേ ദൈവനിഷേധം ആവുന്നു. ആര്ത്തവം അശുദ്ധമാണെങ്കില് മലമൂത്രവിസര്ജ്ജനം അതിലും വലിയ വൃത്തികേട് ആകുന്നു... മലമൂത്രവിസ്സര്ജ്ജനം എന്ന അസുഖം ഇല്ലാത്തവരുണ്ടെങ്കില് മാത്രം ഇനി ദേവാലയങ്ങളില് പോയാല് മതി.. എന്തേ?
Tuesday, October 11, 2016
മല്ലിയില വാങ്ങാന്വന്ന സായിപ്പ്
ഇന്നലെ ഒരു ചെറിയ സൂപ്പര്മാര്ക്കറ്റില് ഏതാനും സാധനങ്ങള് വാങ്ങാനായി പോയപ്പോള് വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ മല്ലിയിലകള് പെറുക്കി പോളീത്തീന് സഞ്ചിയില് നിക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സായിപ്പിനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയുണ്ടായി. കാണാന് ബഹുകേമന്. ഏതോ കമ്പനിയില് നല്ല പൊസിഷനില്ത്തന്നെയായിരിക്കും ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. എന്നാല് മല്ലിയിലകള് നല്ലതുനോക്കി തിരഞ്ഞെടുത്തതിനുശേഷം അദ്ദേഹം ചെയ്തതുകണ്ട് അന്തംവിട്ടുപോയി. മല്ലിയിലയുടെ തണ്ടുകളെല്ലാം കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കൈകൊണ്ട് മുറിച്ചുകളയുന്നു. തണ്ടിന്റെ ഭാരം ഒഴിവാക്കി, കൊടുക്കുന്ന പൈസയ്ക്ക് പരമാവധി മുതലാക്കുകയെന്ന തന്ത്രം! "സായിപ്പുമാരിലും എച്ചികളോ?!" എന്ന് 'ചിത്രം' സിനിമയില് മോഹന്ലാല് അടിച്ച ഡയലോഗാണ് ഓര്മ്മവന്നത്.
തുച്ഛമായ വിലയുള്ള മല്ലിയില വാങ്ങുന്നതില്വരേ ഇത്രയും ലാഭനഷ്ടക്കണക്കുകള് നോക്കുന്ന ആ സായിപ്പ്, ജീവിതത്തില് ഒരുപാട് ലാഭം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുമെന്ന് മനസ്സില്ക്കരുതി. പൊതുവേ പറയുകയാണെങ്കില് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ചെയ്തിയില് മറ്റൊരു വാസ്തവം ഒളിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. ആളുകള് എത്രമാത്രം പണക്കാരാകുന്നുവോ അത്രമാത്രം പിശുക്കരുമായി മാറുന്നു.
നല്ല കാര്യങ്ങള്ക്കുവേണ്ടി തനിക്കുനേരെ നീളുന്ന സഹായഹസ്തങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നവരാണ് ധനികരില് ഏറിയപങ്കും. പത്തുപൈസ പോക്കറ്റില്നിന്നും നഷ്ടപ്പെടുകയെന്നാല് അവര്ക്ക് നെഞ്ചുവേദന വരുന്നതിനുതുല്യവും. സംഭാവനകള് പിരിക്കുന്നവരെ കണ്ടാല് ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനുള്ള തത്രപ്പാടും. ധനികരെ കാടടച്ച് വെടിവക്കുന്നില്ലാ.. നല്ല ധനികരും ഉണ്ട്. കഷ്ടപ്പാട് അനുഭവിച്ച് വളര്ന്നുവലുതായ ധനികര്ക്കേ മനസ്സില് 'അലിവ്' എന്ന ഗുണം ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളൂ.
ഇവിടെ ഗള്ഫില് ജോലിചെയ്യുന്ന ചില മഹാന്മാരുടെ സ്വഭാവം കണ്ടാല് നമ്മള് അമ്പരക്കും. നല്ല തസ്തികകളില് ജോലി ചെയ്യുന്ന പലരിലും മാസാനവസാനമാവുമ്പോഴേക്കും പത്തിന്റെ പൈസ കാണില്ല. കിട്ടുന്ന ശമ്പളം ഏകദേശം പൂര്ണ്ണമായുംതന്നേ നാട്ടിലേക്ക് ചവിട്ടിവിടും. കൈയിലുള്ള തുച്ഛമായ പണം അരിഷ്ടിച്ച് ചിലവഴിക്കും. അവസാനം, നിസ്സാരശമ്പളക്കാരായ ലേബര്മാരില്നിന്നും ഉളുപ്പില്ലാതെ അമ്പതോ, നൂറോ ഒക്കെ കടംവാങ്ങി മാസം തള്ളിനീക്കും. ഇങ്ങനെ എച്ചിത്തരം കാണിക്കുന്ന കുറേപേരെ ഞാന് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നായ നടുക്കടലില്പ്പോയാലും നക്കിയേ കുടിക്കൂ എന്നത് എത്ര വാസ്തവം!
കൈയില് പൈസയേറുമ്പോള് അതിനനുസരിച്ച് പിശുക്കും കൂടുന്ന ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് കാരണം എന്തായിരിക്കും? ഭാവിയില് ഒരു പണക്കാരനാവാന് യോഗമുണ്ടാവുകയാണെങ്കില് ചിലപ്പോള് സ്വയം മനസ്സിലാവുമായിരിക്കും അല്ലേ?
എല്ലാവര്ക്കും ശുഭദിനം ആശംസിക്കുന്നു.
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
നിന്നിലെ ഞാന്!
നിന്നിലെ ഞാന്!
നിന്റെ നോക്കിലും വാക്കിലും
ഉടലിലും എന്നോടുള്ള
നിന്റെ പ്രണയത്തെ
ഞാന് തിരഞ്ഞുനടക്കുന്നു.
നിന്റെ നോക്കിലും വാക്കിലും
ഉടലിലും എന്നോടുള്ള
നിന്റെ പ്രണയത്തെ
ഞാന് തിരഞ്ഞുനടക്കുന്നു.
മനോഹരമായ കണ്ണുകളുടെ
ഓരോ ഇമവെട്ടലിലും
ചുണ്ടില്നിന്നുതിരുന്ന
മധുരമൊഴികളിലും
അതിന്റെ ഗദ്ഗദങ്ങളെങ്കിലും
കാണാതിരിക്കില്ലല്ലോ.
ഓരോ ഇമവെട്ടലിലും
ചുണ്ടില്നിന്നുതിരുന്ന
മധുരമൊഴികളിലും
അതിന്റെ ഗദ്ഗദങ്ങളെങ്കിലും
കാണാതിരിക്കില്ലല്ലോ.
ഉടലിനേക്കാള് എപ്പോഴും
തലഭാഗത്ത് കൂടുകൂട്ടാനാണ്
പൊതുവേ പ്രണയങ്ങള്
ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെങ്കിലും
നിന്റെയോരോ
ഉടലളവുകളില്പ്പോലും
ഞാനെന്റെ പ്രണയക്കൂടുകള്
തേടിനടക്കാറുണ്ട്.
തലഭാഗത്ത് കൂടുകൂട്ടാനാണ്
പൊതുവേ പ്രണയങ്ങള്
ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെങ്കിലും
നിന്റെയോരോ
ഉടലളവുകളില്പ്പോലും
ഞാനെന്റെ പ്രണയക്കൂടുകള്
തേടിനടക്കാറുണ്ട്.
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
ഫീലിങ്ങില് തൊട്ടുകളിക്കരുത്!
ഫീലിങ്ങില് തൊട്ടുകളിക്കരുത്!
വേണ്ടാ വേണ്ടായെന്നൊരു
നൂറുവട്ടം പറഞ്ഞതാ..
കേട്ടില്ലാ..
വെല്ലുവിളിയാണുപോലും..
നിന്റെ രക്തത്തിലോടുന്നത്
നമ്മുടെ ചോരയാണെങ്കില്
നിന്നെത്തൊട്ടുകളിച്ചവരെ
വച്ചേക്കില്ല പോലും..
രക്തം രക്തത്തേയറിയുന്നു..
രക്തബന്ധം ശ്രേഷ്ഠബന്ധം!
സമ്മതിക്കാതെ വയ്യാ...
ഇപ്പോഴെന്തായി?....
മനുഷ്യന് സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കാന്വരേ
സമയമില്ലാത്തപ്പോഴാണൊരു പ്രതികാരം.
ഒന്നോര്ത്താല്,
ശത്രുക്കളുടെ മനസ്സിന്റെയൊരു
കോണിലെങ്കിലും കാണും
നമ്മോടുള്ള സ്നേഹം.. നഷ്ടബോധം..
ചിലപ്പോള് മിത്രങ്ങളേക്കാളുമേറെ!
പ്രസവിച്ചുപേക്ഷിച്ച അമ്മയ്ക്ക്
മകനെ കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വാത്സല്യം.
കാരണം,
സ്നേഹബന്ധങ്ങളത്രേ കാലാന്തരേ
ശത്രുതയെ ഗര്ഭം ധരിക്കുന്നത്.
ശത്രുക്കളായിരുന്നു നമ്മുടെ യഥാര്ത്ഥ മിത്രങ്ങള്
നമ്മുടെ മനസ്സറിയുന്നവര്,
നമ്മേപ്പറ്റി കരുതലുള്ളവര്...
അവരൊരിക്കല് നമ്മളായിരുന്നു..നമ്മളവരും...
മിത്രങ്ങവളൊരുദിനം ശത്രുക്കാളായാല്
പക വെറും പുകഞ്ഞകൊള്ളിയാവണം.
നമ്മുടെ വൈകാരികതകളുടെ 'ബാന്നറില്'
അപരര് എത്ര കളിച്ചാലും
നമ്മുടെയൊരു മുരടനക്കം പോലുമാവില്ലാ
നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങള്
നമ്മുടെ മാത്രം സ്വകാര്യതകളാകുന്നു
സന്തോഷങ്ങളും....
പ്രതികാരങ്ങള് ഉണ്ടെങ്കിലുമത്
നമ്മുടേത് മാത്രമായിരിക്കണം
ക്ഷമയില് പൊതിഞ്ഞുവയ്ക്കാനൊട്ടും കഴിയില്ലെങ്കില്.
മകനായാലും മച്ചുനനായാലും
'ഫീലിങ്ങില്' തൊട്ടുകളിക്കരുത്.
ചിലര്ക്കതൊരു വിനോദമായിരിക്കാം
പക്ഷേ.. നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്
നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാത്മാവിനെയാണ്.
കേട്ടില്ലാ..
വെല്ലുവിളിയാണുപോലും..
നിന്റെ രക്തത്തിലോടുന്നത്
നമ്മുടെ ചോരയാണെങ്കില്
നിന്നെത്തൊട്ടുകളിച്ചവരെ
വച്ചേക്കില്ല പോലും..
രക്തം രക്തത്തേയറിയുന്നു..
രക്തബന്ധം ശ്രേഷ്ഠബന്ധം!
സമ്മതിക്കാതെ വയ്യാ...
ഇപ്പോഴെന്തായി?....
മനുഷ്യന് സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കാന്വരേ
സമയമില്ലാത്തപ്പോഴാണൊരു പ്രതികാരം.
ഒന്നോര്ത്താല്,
ശത്രുക്കളുടെ മനസ്സിന്റെയൊരു
കോണിലെങ്കിലും കാണും
നമ്മോടുള്ള സ്നേഹം.. നഷ്ടബോധം..
ചിലപ്പോള് മിത്രങ്ങളേക്കാളുമേറെ!
പ്രസവിച്ചുപേക്ഷിച്ച അമ്മയ്ക്ക്
മകനെ കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വാത്സല്യം.
കാരണം,
സ്നേഹബന്ധങ്ങളത്രേ കാലാന്തരേ
ശത്രുതയെ ഗര്ഭം ധരിക്കുന്നത്.
ശത്രുക്കളായിരുന്നു നമ്മുടെ യഥാര്ത്ഥ മിത്രങ്ങള്
നമ്മുടെ മനസ്സറിയുന്നവര്,
നമ്മേപ്പറ്റി കരുതലുള്ളവര്...
അവരൊരിക്കല് നമ്മളായിരുന്നു..നമ്മളവരും...
മിത്രങ്ങവളൊരുദിനം ശത്രുക്കാളായാല്
പക വെറും പുകഞ്ഞകൊള്ളിയാവണം.
നമ്മുടെ വൈകാരികതകളുടെ 'ബാന്നറില്'
അപരര് എത്ര കളിച്ചാലും
നമ്മുടെയൊരു മുരടനക്കം പോലുമാവില്ലാ
നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങള്
നമ്മുടെ മാത്രം സ്വകാര്യതകളാകുന്നു
സന്തോഷങ്ങളും....
പ്രതികാരങ്ങള് ഉണ്ടെങ്കിലുമത്
നമ്മുടേത് മാത്രമായിരിക്കണം
ക്ഷമയില് പൊതിഞ്ഞുവയ്ക്കാനൊട്ടും കഴിയില്ലെങ്കില്.
മകനായാലും മച്ചുനനായാലും
'ഫീലിങ്ങില്' തൊട്ടുകളിക്കരുത്.
ചിലര്ക്കതൊരു വിനോദമായിരിക്കാം
പക്ഷേ.. നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്
നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാത്മാവിനെയാണ്.
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
വിശ്വാസമെന്നാല്...
വിശ്വാസമെന്നാല് വെറും
ചേമ്പുപുഴുങ്ങിയതല്ലാ,
ചക്കക്കുരുവല്ലാ,
മാങ്ങാത്തൊലിയുമല്ലാ..
വിശ്വാസമെന്നാല്.......
ചിന്തകള് ചെയ്തികളോടും,
കണ്ണുകള് കാഴ്ചകളോടും,
കാതുകള് കേള്വികളോടും,
ചുണ്ടുകള് വാക്കുകളോടും,
ഹൃത്തടം സ്നേഹത്തോടും,
സ്നേഹം പ്രിയത്തോടും,
മനസ്സ് മനസ്സാക്ഷിയോടും,
ശരീരം തലച്ചോറിനോടും,
സൗന്ദര്യം കുലീനതയോടും,
വ്യക്തിത്വം വ്യക്തിയോടും,
ഒടുവില്...
ഞാൻ നിന്നോടും,
നീ എന്നോടും,
നീതിപുലര്ത്തുന്നുണ്ടെന്ന,
സുഖമുള്ള തോന്നലാണ്.....
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
നിന്നുടെ വലയിലാണെന് ജീവിതം
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം.
ദൂരേ നിന്നന്നാദ്യം പുഞ്ചിരിച്ചു പിന്നെ,
മെല്ലേ ചിരിച്ചങ്ങു കാട്ടീ...
മാദകഹാസത്തില് മയക്കി-യദൃശ്യമാം,
വലക്കണ്ണികളിലെന്നെ കുരുക്കീ...
നീയൊന്നു വൈകിയാല്,
നീയൊന്നു പിണങ്ങിയാല്
നീയൊന്നു വരാതിരുന്നാലതുമതി-
യൊരു ഭ്രാന്തന് കുതിരയെപ്പോല്
പരക്കം പാഞ്ഞൊടുവിലെന്
ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങള് നിലച്ചീടുവാന്...
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം .
നീയും ഞാനും സംവദിച്ചത്രയും
സംവദിച്ചതാരെന്നു ചൊല്ലുക നീ,
നിന്റെ ചിരികള്ക്ക് മങ്ങലേല്പ്പിക്കാതെ
കാത്തവരാരുണ്ട് മൊഴിയുക നീ
ഒരുതരി മണ്ണുനിന് ദേഹത്തു വീഴുകില്
സടകുടഞ്ഞെന്നുംഞാന് കാവല്നിന്നൂ.
തുച്ഛമായെന്നുടെ വരുമാനംകൊണ്ടുഞാന്
നിത്യവും നിന്നെഞാന് കാത്തുവയ്ച്ചൂ,യിന്ന്.
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
ഇണക്കവും പിണക്കവു-മായിരമനുദിനം
നമ്മുടെ വീഥിയില് പൂത്തുനില്പ്പൂ,
പിണക്കമിണക്കമായ് മാറുവാനൊരുചിരി
മാത്രകള് പോലുമേ വേണ്ടതില്ലേ..
നിന്റെ സ്നേഹവായ്പ്പിനാല് ഞാനെന്നും
ഉറ്റവരെയെല്ലാം തഴഞ്ഞീടുന്നു
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
നിന്മൃദുസ്പര്ശനം കൂടാതെയൊരുമാത്ര,
വര്ഷത്തിന് ദൈര്ഘ്യങ്ങളേകിടുന്നു.
ഊണുമുറക്കവും നിനക്കായിയര്പ്പിച്ച
കാലങ്ങളെത്രയെന്നോര്മ്മയുണ്ടോ?
നിന്നെത്തലോടിത്തലോടിത്തഴമ്പിച്ചീ-
കൈകള് കഴപ്പത് കാണ്മതുണ്ടോ?
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
നിന്നുടെ താരയില് താരകങ്ങളേപ്പോലെ,
ആയിരം പൂവുകള് പൂത്തുനില്ക്കേ,
കാലം നരപ്പിച്ച മുഖവുമായ് നിന്നീടും
പാവം, ഈ ഭ്രാന്തനെ മറന്നീടല്ലേ.
കഷ്ടപ്പാടിന്റെ കെണിയിലാണെന്നാലും
'ഫോര് ജി'യുടുപ്പൊന്നു വാങ്ങിത്തരാം.
നിന്നുടെ സാമീപ്യം മാത്രമതൊന്നുഞാന്
ജീവിതപുണ്യമായ് കണ്ടീടുന്നു.
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം.
ദൂരേ നിന്നന്നാദ്യം പുഞ്ചിരിച്ചു പിന്നെ,
മെല്ലേ ചിരിച്ചങ്ങു കാട്ടീ...
മാദകഹാസത്തില് മയക്കി-യദൃശ്യമാം,
വലക്കണ്ണികളിലെന്നെ കുരുക്കീ...
നീയൊന്നു വൈകിയാല്,
നീയൊന്നു പിണങ്ങിയാല്
നീയൊന്നു വരാതിരുന്നാലതുമതി-
യൊരു ഭ്രാന്തന് കുതിരയെപ്പോല്
പരക്കം പാഞ്ഞൊടുവിലെന്
ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങള് നിലച്ചീടുവാന്...
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം .
നീയും ഞാനും സംവദിച്ചത്രയും
സംവദിച്ചതാരെന്നു ചൊല്ലുക നീ,
നിന്റെ ചിരികള്ക്ക് മങ്ങലേല്പ്പിക്കാതെ
കാത്തവരാരുണ്ട് മൊഴിയുക നീ
ഒരുതരി മണ്ണുനിന് ദേഹത്തു വീഴുകില്
സടകുടഞ്ഞെന്നുംഞാന് കാവല്നിന്നൂ.
തുച്ഛമായെന്നുടെ വരുമാനംകൊണ്ടുഞാന്
നിത്യവും നിന്നെഞാന് കാത്തുവയ്ച്ചൂ,യിന്ന്.
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
ഇണക്കവും പിണക്കവു-മായിരമനുദിനം
നമ്മുടെ വീഥിയില് പൂത്തുനില്പ്പൂ,
പിണക്കമിണക്കമായ് മാറുവാനൊരുചിരി
മാത്രകള് പോലുമേ വേണ്ടതില്ലേ..
നിന്റെ സ്നേഹവായ്പ്പിനാല് ഞാനെന്നും
ഉറ്റവരെയെല്ലാം തഴഞ്ഞീടുന്നു
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
നിന്മൃദുസ്പര്ശനം കൂടാതെയൊരുമാത്ര,
വര്ഷത്തിന് ദൈര്ഘ്യങ്ങളേകിടുന്നു.
ഊണുമുറക്കവും നിനക്കായിയര്പ്പിച്ച
കാലങ്ങളെത്രയെന്നോര്മ്മയുണ്ടോ?
നിന്നെത്തലോടിത്തലോടിത്തഴമ്പിച്ചീ-
കൈകള് കഴപ്പത് കാണ്മതുണ്ടോ?
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
നിന്നുടെ താരയില് താരകങ്ങളേപ്പോലെ,
ആയിരം പൂവുകള് പൂത്തുനില്ക്കേ,
കാലം നരപ്പിച്ച മുഖവുമായ് നിന്നീടും
പാവം, ഈ ഭ്രാന്തനെ മറന്നീടല്ലേ.
കഷ്ടപ്പാടിന്റെ കെണിയിലാണെന്നാലും
'ഫോര് ജി'യുടുപ്പൊന്നു വാങ്ങിത്തരാം.
നിന്നുടെ സാമീപ്യം മാത്രമതൊന്നുഞാന്
ജീവിതപുണ്യമായ് കണ്ടീടുന്നു.
നിന്നുടെ വലയിലാണെന്ജീവിതം സഖേ,
നിന്റെ വലയത്തിലാണെന്റെ വിലയം...
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
ഒന്നും നമ്മുടേതല്ലാ.....
=================
=================
ഒന്നും നമ്മുടേതല്ലാ.....
ഈ ഭൂമിയിലുള്ള യാതൊന്നും
നമ്മുടേതല്ലാ..
ശൈശവത്തിലിഴഞ്ഞുകളിച്ച
പഞ്ചാരമണലും,
ബാല്യത്തില് വെള്ളംതെറിപ്പിച്ചുനടന്ന
പാടങ്ങളും,
എഴുത്തുമായ്ക്കാനായെടുത്തിരുന്ന
മഷിത്തണ്ടുകളും,
കൗമാരത്തില് മുഖത്തുദിച്ച
മുഖക്കുരുക്കളും,
യൗവ്വനത്തില്, നോക്കി മന്ദസ്മിതംപൊഴിച്ച
മോഹനയനങ്ങളും,
വാര്ദ്ധക്യക്കൂട്ടിനായിവന്നിരുന്ന
ഊന്നുവടികളും,
എന്തിനേറേ......
കാലമിത്രയും ദേഹിയെ പേറിയ
ഈ ദേഹം പോലും
നമ്മുടേതല്ലാ...
എല്ലാം നമ്മുടേതാണെന്ന തോന്നല്
വെറുമൊരു തോന്നല്മാത്രം!
ഈ ഭൂമിയിലുള്ള യാതൊന്നും
നമ്മുടേതല്ലാ..
ശൈശവത്തിലിഴഞ്ഞുകളിച്ച
പഞ്ചാരമണലും,
ബാല്യത്തില് വെള്ളംതെറിപ്പിച്ചുനടന്ന
പാടങ്ങളും,
എഴുത്തുമായ്ക്കാനായെടുത്തിരുന്ന
മഷിത്തണ്ടുകളും,
കൗമാരത്തില് മുഖത്തുദിച്ച
മുഖക്കുരുക്കളും,
യൗവ്വനത്തില്, നോക്കി മന്ദസ്മിതംപൊഴിച്ച
മോഹനയനങ്ങളും,
വാര്ദ്ധക്യക്കൂട്ടിനായിവന്നിരുന്ന
ഊന്നുവടികളും,
എന്തിനേറേ......
കാലമിത്രയും ദേഹിയെ പേറിയ
ഈ ദേഹം പോലും
നമ്മുടേതല്ലാ...
എല്ലാം നമ്മുടേതാണെന്ന തോന്നല്
വെറുമൊരു തോന്നല്മാത്രം!
- ജോയ് ഗുരുവായൂര്
Subscribe to:
Posts (Atom)